Σνομπάροντας τον ΛΑΟΣ

Tου Δημητρη Ρηγοπουλου

Aν υπάρχει ένα κόμμα που έχει πραγματικούς λόγους να πανηγυρίζει από το βράδυ της Κυριακής αυτό είναι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός. Το μόνο από τα κοινοβουλευτικά κόμματα που αύξησε τις ψήφους του σε πραγματικούς αριθμούς, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα το μεγαλύτερο εκλογικό ποσοστό της ιστορίας του.

Ας σκεφτούμε πώς ξεκίνησε ο ΛΑΟΣ, ένα προσωποπαγές πολιτικό μόρφωμα, στα όρια της γραφικότητας, και πού βρίσκεται σήμερα: τέταρτη πολιτική δύναμη της χώρας, λαμβάνοντας 125.717 ψήφους περισσότερες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ισως πολλοί σπέυσουν να αποδώσουν την εκλογική επιτυχία του κόμματος του Γιώργου Καρατζαφέρη στην ευνοϊκή πολιτική συγκυρία και στην παραδοσιακά χαλαρή στάση των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές. Αλλά γιατί ήταν ο ΛΑΟΣ που ευνοήθηκε και όχι άλλα κόμματα με βαθύτερες ρίζες. Μας αρέσει - δεν μας αρέσει, ο ΛΑΟΣ είναι από τα λίγα κόμματα στην Ελλάδα που δεν αερολόγουν. Θέτουν στο τραπέζι πραγματικά προβλήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη και το καλύτερο (ή το χειρότερο, για κάποιους) προτείνουν συγκεκριμένες λύσεις. Μπορεί οι λύσεις του ΛΑΟΣ να προκαλούν προβλήματα δερματολογικής φύσεως σε μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων, αλλά φαίνεται πως αυτές οι προτάσεις βρίσκουν απήχηση. Από την Κυριακή ξέρουμε και το νούμερο: σε περίπου 366.615 ψηφοφόρους.

Τα θέματα-ταμπού της ασφάλειας και της μετανάστευσης έχουν εξελιχθεί σε προνομιακό πεδίο άσκησης πολιτικής για τον ΛΑΟΣ, μιας και όλα τα υπόλοιπα κόμματα αρκούνται σε εκθέσεις ιδεών. Στη χθεσινή Μetropolis (υπογράφει ο Γεώργιος Κ. Καρατζάς) δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα εκλογικών τμημάτων της ενορίας του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αχαρνών. Η εκλογική επιρροή του ΛΑΟΣ αυξάνεται κατακόρυφα σε μια γειτονιά της Αθήνας με σοβαρά προβλήματα δημόσιας ασφάλειας. Σε όλα τα εκλογικά τμήματα ο ΛΑΟΣ «πετάει» ανάμεσα στο 10,69% έως το 15,79%, με την εξαίρεση ενός τμήματος που η «Χρυσή Αυγή» αποσπά λίγο λιγότερο από 4%! Είναι εύκολο (και, φυσικά, «πολιτικά ορθό») να αποδοκιμάζεις τις αντιδράσεις κατοίκων σε περιοχές με αυξημένη παρουσία ξένων από την ασφάλεια του Κολωνακίου, της Βουλιαγμένης και του Ψυχικού. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι υποχρεωτικά ρατσιστές ή φασίστες επειδή αισθάνονται απομονωμένοι και απειλούμενοι. Οταν δεν σε ακούει κανείς ή ακόμα χειρότερα όταν αυτός που σε ακούει σπεύδει να σε υποτιμήσει με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς θα στραφείς στον μοναδικό πρόθυμο συνομιλητή. Και αυτός σήμερα είναι ο ΛΑΟΣ.

Τα προβλήματα δεν λύνονται δυστυχώς με καλόκαρδους εξορκισμούς. Αν ο ΛΑΟΣ επενδύει πολιτικά στην απελπισία και στην ανασφάλεια ενός σοβαρού τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, σημαίνει ότι κάποιοι άφησαν ελεύθερο το γήπεδο. Σήμερα κανείς δεν μπορεί να έχει αυταπάτες: το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη ήρθε για να μείνει.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_10/06/2009_318037

Σκοτία:"Τα γλυπτά στην Ελλάδα"

Υπέρ της επιστροφής στην Ελλάδα των γλυπτών του Παρθενώνα τάχθηκε η τοπική κυβέρνηση της Σκοτίας. Η θέση αυτή της κυβέρνησης της Σκοτίας στο θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων έχει και σημαντικό συμβολικό αντίκρισμα καθώς ο λόρδος Έλγιν είχε την καταγωγή του από περιοχή της Σκοτίας.

29/06/2009 | 09:12 Τελευταία Ενημέρωση 09:12 29/06/2009

προηγούμενο 1 από 1 επόμενο

---

Η τοπική κυβέρνηση της Σκοτίας τάσσεται υπέρ της επιστροφής στην Ελλάδα των γλυπτών του Παρθενώνα.

Εκπρόσωπός της δήλωσε στην εφημερίδα "Σκότλαντ ον Σάντεϊ" ότι "οι υπουργοί της κυβέρνησης της Σκοτίας πιστεύουν πως η Ελλάδα είναι σε θέση να εκθέτει και να συντηρεί με τον πλέον κατάλληλο τρόπο τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Υποστηρίζουν δε την άποψη ότι οι έλληνες έχουν το δικαίωμα να πάρουν πίσω έναν από τους πλέον σημαντικούς πολιτιστικούς τους θησαυρούς.

Το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας "Σκότλαντ ον Σάντεϊ" υπογραμμίζει ότι ο λόρδος Έλγιν αφαίρεσε τα γλυπτά του Παρθενώνα και, για να αποφύγει την πτώχευσή του, τα πούλησε στο Βρετανικό Μουσείο.

Η θέση αυτή της κυβέρνησης της Σκοτίας στο θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων έχει και σημαντικό συμβολικό αντίκρισμα καθώς ο λόρδος Έλγιν είχε την καταγωγή του από περιοχή της Σκοτίας.

Την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα υποστηρίζει δημοσίευμα στην εφημερίδα "Σάντεϊ Τάιμς".

http://www.skai.gr/articles/news/culture/%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AF%CE%B1%CE%A4%CE%B1%CE%B3%CE%BB%CF%85%CF%80%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/

Σιγά σιγά θα πούμε πως και οι πρωτόπλαστοι ήταν Μακεδόνες – Γκλιγκόροφ στο «Θέμα»

Ο Κίρο Γκλιγκόροφ «αδειάζει» την εθνικιστική κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι και δηλώνει στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα»: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε μετά τον Μέγα Αλέξανδρο στην περιοχή», αγνοώντας την ‘αρχαιομακεδονική’ υστερία των τελευταίων ετών στα Σκόπια. Ο 92χρονος πρώτος πρόεδρος των Σκοπίων, μετά την ανεξαρτητοποίηση από την Γιουγκοσλαβία το 1991, εμφανίζεται απαισιόδοξος για το ενδεχόμενο λύσης στο θέμα της ονομασίας, ενώ καυτηριάζει όσα υποστηρίζουν πολλοί στη χώρα του για την «εθνική» τους καταγωγή: «Σιγά-σιγά, θα πούμε πως και οι πρωτόπλαστοι ήταν Μακεδόνες». Τέλος, ο κύριος Γκλιγκόροφ ενισχύει τα ανεπιβεβαίωτα σενάρια δωροδοκίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993, με ενδιάμεσο τον Στρατηγό Γρυλλάκη, με την περιβόητη "βαλίτσα" με ένα εκατομύριο δολάρια μετρητά, ένα χρυσό ρολόι Rolex και έναν αρχαίο αμφορέα ανυπολόγιστης αξίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Σημειώνεται πως ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν έχει επιβεβαιώσει ποτέ αυτήν την πληροφορία.

Συνέντευξη του πρώτου προέδρου των Σκοπίων κ. Κίρο Γκλιγκόροφ στον Παναγιώτη Σαββίδη για το «Πρώτο Θέμα»

-Κύριε πρόεδρε, πώς είδατε την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα; Πιστεύετε πως δημιουργούνται πλέον συνθήκες για την επίλυση της διαφοράς στο θέμα της ονομασίας;

"Εγώ ανήκω ιδεολογικά στον ίδιο χώρο, οπότε χάρηκα. Για το ενδεχόμενο λύσης, ωστόσο, είμαι απαισιόδοξος, αφού πληροφορήθηκα πως και η νέα ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο για «κόκκινες γραμμές» από τις οποίες δεν μπορεί να υποχωρήσει."

-Το 1993, στα Τίρανα, είχατε δηλώσει ότι ο λαός σας είναι σλαβικής καταγωγής, ότι δεν συνδέεται με τον Μέγα Αλέξανδρο και πως βρεθήκατε στην περιοχή τον 6ο αιώνα μ.Χ.

"Εξακολουθώ και σήμερα να πιστεύω και να δηλώνω ακριβώς τα ίδια."

-Γιατί τότε το ανθελληνικό κλίμα και η εμμονή στον «αρχαιομακεδονισμό» τα τελευταία χρόνια στη χώρα σας, δηλαδή να αποδείξουν κάποιοι επίσημα πως κατάγεστε απευθείας από τους αρχαίους Μακεδόνες;

"Σοβαροί ιστορικοί γελούν με όλα αυτό που συμβαίνουν στη χώρα μου τα τελευταία χρόνια. Η Ιστορία είναι ένα παγκόσμιο αγαθό - αυτό ασφαλώς σημαίνει πως η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά δεν μπορεί να μην είναι και ελληνική. Οι Έλληνες νομίζουν πως εμείς θέλουμε να αφαιρέσουμε ένα κομμάτι της ιστορικής και πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Δεν λέω πως οι ανησυχίες αυτές είναι άνευ λόγου, αφού υπάρχουν υπερβολές και από τη δική μας πλευρά. Υπάρχουν ιστορικοί στη χώρα μου που υποστηρίζουν πως εμείς βρισκόμαστε στα χώματα αυτά 2.000 χρόνια πριν από τον Μέγα Αλέξανδρο. Για γέλια, δηλαδή... Έλεγα σε έναν φίλο μου ιστορικό ότι έτσι όπως πάμε θα βγούμε απευθείας απόγονοι του Αδάμ και της Εύας και θα αποδειχτεί και ότι ο Παράδεισος είναι «μακεδονικός» και ιδιοκτησία μας..."

-Τι ακριβώς συνέβη με αυτή την περιβόητη ιστορία με τη βαλίτσα και το ένα εκατομμύριο δολάρια το 1993; Επιχειρήθηκε να σας εξαγοράσει η τότε ελληνική κυβέρνηση;

"Την εποχή εκείνη πληροφορήθηκα πως χωρίς να το γνωρίζω αντιπροσωπίες των μυστικών υπηρεσιών των δύο χωρών πραγματοποιούσαν μυστικές συναντήσεις για ανταλλαγή πληροφοριών. Όταν το έμαθα κάλεσα στο γραφείο μου τον υπουργό Εσωτερικών Λιούμπομιρ Φριτσκόφσκι και ζήτησα εξηγήσεις. Εκείνος μου είπε πως επρόκειτο για μια «φυσιολογική» διαδικασία ανάμεσα στις μυστικές υπηρεσίες για τη συγκέντρωση πληροφοριών. Στην ίδια συζήτηση πληροφορήθηκα ότι ο στρατηγός Γρυλλάκης βρισκόταν στα Σκόπια γιατί είχε φύγει κρυφά από την Ελλάδα προκειμένου να μη δικαστεί για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών σε πολιτικά πρόσωπα της Ελλάδας."

-Ξέρατε ότι ο κ. Γρυλλάκης ήταν σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη;

"Ασφαλώς. Γι' αυτό και ζήτησα από τον υπουργό Εσωτερικών να εγκαταλείψει ο κ. Γρυλλάκης άμεσα τη χώρα. Ύστερα από δύο εβδομάδες ένας φίλος με πληροφόρησε ότι ο κ. Γρυλλάκης εξακολουθούσε να βρίσκεται στα Σκόπια και μάλιστα να συναντιέται με διάφορους δικούς μας και να συλλέγει πληροφορίες. Ξανακάλεσα τον υπουργό Εσωτερικών στο γραφείο μου και σε έντονο ύφος τού ζήτησα να εγκαταλείψει ο απόστρατος Έλληνας στρατηγός τη χώρα μέσα σε 24 ώρες."

-Τελικά εγκατέλειψε τα Σκόπια ο κ. Γρυλλάκης;

"Όχι μόνο δεν τα εγκατέλειψε, αλλά άρχισε να μου στέλνει και «δώρα»..."

-Δηλαδή;

"Κάποια στιγμή και αφού πίστευα ότι είχε εγκαταλείψει τη χώρα, έρχεται στο γραφείο μου ο υπουργός Εσωτερικών Φριτσκόφσκι με έναν αστυνομικό που κρατούσε στα χέρια ένα μικρό δέμα στολισμένο με κορδέλα. «Αυτό, κύριε πρόεδρε, είναι ένα δώρο για εσάς από τον κ. Γρυλλάκη επειδή του σώσατε το κεφάλι», μου είπε και διέταξε τον αστυνομικό να το ανοίξει. Ήταν ένα χρυσό ρολόι Rolex. Εγώ αντέδρασα λέγοντάς του ότι «δεν έσωσα κανένα κεφάλι» και ότι, παρόλο που ζήτησα να εγκαταλείψει τη χώρα, εκείνος βρισκόταν ακόμη στα Σκόπια. Ο υπουργός με τον αστυνομικό πήραν το Rolex κι έφυγαν."

-Υπήρξαν και άλλα «δώρα» από τον κ. Γρυλλάκη;

"Ο υπουργός επιστρέφει στο γραφείο μου, ύστερα από τρεις εβδομάδες, με τον αστυνομικό του να κρατάει ένα μεγάλο πακέτο. Το ανοίγει και βλέπω έκπληκτος έναν αρχαίο αμφορέα ανυπολόγιστης αξίας. «Τον ψάρεψαν από βάθος 2.000 μέτρων», μου είπε ο υπουργός, συμπληρώνοντας: «Ένα μικρό δώρο από τον κ. Γρυλλάκη για τη βοήθεια που του παρέχουμε». Εγώ βέβαια έβαλα τις φωνές, λέγοντάς του πως δεν εξαγοράζομαι και ότι οι ενέργειες του Έλληνα στρατηγού αποτελούν προσβολή για το πρόσωπο μου. Με σκυμμένο το κεφάλι ο υπουργός μου πήρε τον αρχαίο αμφορέα και έφυγε από το γραφείο μου, για να επιστρέψει ξανά σε δύο εβδομάδες."

-Με καινούριο «δώρο»;

"Με έναν χαρτοφύλακα ασφαλείας. Έρχεται, τον αφήνει στο γραφείο μου, ρυθμίζει τον κωδικό, ανοίγει τη βαλίτσα και μου λέει: «Έχετε ξαναδεί τόσα χρήματα στη ζωή σας, κύριε πρόεδρε;». Μέσα στον χαρτοφύλακα υπήρχε 1 εκατ. δολάρια σε μετρητά. Πήρε με τις δύο χούφτες του χαρτονομίσματα και τα σκόρπισε στον αέρα. «Γιατί δεν τα αποδέχεσαι;», με ρώτησε. Εγώ είχα κοκκινίσει από το κακό μου. Του απάντησα, λοιπόν: «Μάζεψε τα και σήκω φύγε. Ο πρόεδρος δεν εξαγοράζεται. Αυτή την ώρα παραβιάζεις το Σύνταγμα»."

-Κλείνοντας, κύριε πρόεδρε, ένα μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους Έλληνες;

"Πιστεύω ότι και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κάνουν υποχωρήσεις και να κυριαρχήσει η λογική ώστε να βρεθεί μια λύση. Είμαστε αναγκασμένοι να προχωρήσουμε από κοινού. Είμαστε γείτονες, ζούμε δίπλα-δίπλα. Εδώ τα βρήκε η Αρμενία με την Τουρκία, που οι διαφορές τους ήταν μεγαλύτερες και βαθύτερες, γιατί να μην τα βρούμε εμείς; Η επιμονή σε μία μόνο θέσης -ανεξάρτητα από ποια πλευρά προέρχεται- δεν οδηγεί πουθενά. Πιστεύω σε έναν τίμιο συμβιβασμό."

http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=18746

Ρόμπα τα "ΝΕΑ" από εσκεμμένη διαρροή του troktikou!

ΤΣΙΜΠΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΑ "ΝΕΑ"

Το περιστατικό που περιγράφουν τα "ΝΕΑ" έχει συμβεί; Είστε σίγουροι; Οι έγκυρες εφημερίδες πέφτουν θύματα των ίδιων των blogs και των διαρροών τους! Δεν το πιστεύαμε αυτό που διαβάσαμε. Και όμως έγινε.
Δηλαδή τέτοιο ρεζιλίκι δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει. Πάρτι κάνουν τα blogs με τα ΜΜΕ

Διαρρεύσαμε ότι επικοινώνησε μαζί μας κάποιος υπουργός και το είπαμε και τηλεφωνικά σε κάποιους για να δούμε ποιοι είναι οι....χαφιέδες! Και ΤΣΙΜΠΗΣΑΝ.

Και το έβαλαν τα "ΝΕΑ"!!! Οι άνθρωποι που το είπαμε όμως δεν ήταν από την συγκεκριμένη εφημερίδα!

Πόσο κεφτέδες μπορεί να είναι; Για να πάρει κάποιος υπουργός έναν blogger πρέπει ο άλλος να αποδεχθεί ότι είναι! Άρα δεν υπάρχει ανωνυμία.

Εκτός και αν ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ κάποιος υπουργός πήρε τηλέφωνο έναν blogger και έτυχε να συμπέσει με την δική μας...μούφα.

Παιδιά καταλάβατε πως βγαίνουν τα ρεπορτάζ και πως παίζονται τα πολιτικά παιχνίδια;
Kαι κάποια στιγμή θα σας πούμε ποιοι μιλάνε με ποιους. Με παγίδες βγάζουμε όλη την διαπλοκή.

http://troktiko.blogspot.com/2009/07/troktikou_22.html

Προοδευτικός στη σημερινή Ελλάδα σημαίνει και αντικομμουνιστής

Tου Στεφανου Kασιματη

Ηρθα στο γραφείο, με σκοπό να γράψω το κυριακάτικο, φορτωμένος με ιδέες και θέματα. Βρήκα όμως την επιστολή του κ. Αλεξίου Μασούλα, την οποία αφότου διάβασα ήταν αδύνατο να αγνοήσω. Ει μη τι άλλο, για την ευγένεια και την εντιμότητα του ύφους, αλλά και για την ουσία της. Να κάνω εδώ μια σύντομη παρέκβαση: έχω λάβει αρκετές επιστολές αναγνωστών, οι οποίοι, με αφορμή αναφορές της στήλης σε ζητήματα αφορώντα γενικώς την Αριστερά, με κατακρίνουν ούτε λίγο ούτε πολύ ως «πεμπτοφαλαγγίτη» κρυπτοκομμουνιστή και άλλα παρόμοια – διατυπώνοντας μάλιστα ενίοτε και χυδαίους υπαινιγμούς περί του προσώπου μου. (Υπαινιγμούς τους οποίους ιδιαιτέρως απολαμβάνω, παραδέχομαι...)

Ωστόσο, η επιστολή του κ. Μασούλα διαφέρει. Είναι η γραφή ενός ανθρώπου, ο οποίος θέλει να επικοινωνήσει· θέλει, δηλαδή, να ακούσει, να ακούσει και μαζί με τον συνομιλητή του να πάνε κάπου παραπέρα. Δεν είναι η φωνή του ανθρώπου που απλώς σκαρφίζεται περίτεχνες περιφράσεις για να μου πει πόσο «*!@#%$» είμαι, επειδή τον εκνευρίζουν αυτά που γράφω. «Θέλω να σας εφοδιάσω», ξεκινά ο επιστολογράφος, «με ορισμένα στοιχεία, τα οποία αγνοείτε λόγω ηλικίας. Είσθε νέος και τυχερός. Δεν ζήσατε περιόδους και γεγονότα τα οποία προβάλλονται με ιδιαίτερη διακριτικότητα, ώστε οι δράστες να εμφανίζονται ως θύματα». Ακολούθως, παραθέτει στοιχεία για τις αγριότητες που διέπραξε το ΚΚΕ, κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου». (Ολόκληρη η επιστολή θα δημοσιευθεί σε ένα από τα επόμενα φύλλα).

Ας είναι λοιπόν η επιστολή του κ. Μασούλα η ευκαιρία να μιλήσω για αυτά ακριβώς τα θέματα. Ο πατέρας μου Γεώργιος (1909-1986) ήταν ένας από τους ομήρους των Δεκεμβριανών του 1944, στους οποίους αναφέρεται ο κ. Μασούλας στην επιστολή του. Παρότι η περιπέτεια αυτή του είχε αφήσει ενδιαφέροντα σημάδια στο σώμα, εκείνο που πάντα με εντυπωσίαζε (και κάποτε, ομολογουμένως, με εξενεύριζε) μαζί του ήταν ότι δεν του είχε αφήσει το τυφλό μίσος για εκείνους που τα προκάλεσαν, το οποίο είναι σύνηθες στους επιζώντες της περιόδου, ανθρώπινο και ως εκ τούτου κατανοητό.

Μολονότι ο μακαρίτης είχε βρεθεί στη μέση της διαμάχης –ή, μάλλον, για αυτόν ακριβώς τον λόγο– έβλεπε τις ακρότητες και των δύο πλευρών από ίση απόσταση. Μου πήρε πολλά χρόνια για να καταλάβω τη θέση του. Ξεκίνησα να διαβάζω για τον ελληνικό 20ό αιώνα γύρω στα τριάντα μου – ώς τότε απεχθανόμουν οτιδήποτε σχετικό, λες και ζούσα σε μια άλλη χώρα. Τώρα, καθώς πλησιάζω τα πενήντα, την ηλικία δηλαδή στην οποία με απέκτησε ο γεννήτωρ μου, επιτέλους αρχίζω να καταλαβαίνω.

Και αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι, ύστερα από τόσα χρόνια, οι πληγές του Εμφυλίου είναι πια προσωπική υπόθεση των επιζώντων. Εξαρτάται από τη θέση που παίρνει ο καθένας εξ αυτών απέναντι στο μέλλον. Κάποιοι, πλησιάζοντας προς το τέλος της βιοτής, γαντζώνονται στην ανάμνηση της νιότης και παλεύουν για δικαίωση. Αλλοι –λιγότεροι αυτοί– στρέφονται προς ό,τι απομένει και ό,τι μπορούν να δουν πως έρχεται, έστω και αν δεν περιλαμβάνει τους ίδιους. Αυτή η δεύτερη κατηγορία με αφορά. Σε αυτήν πιστεύω ότι ανήκει ο κ. Μασούλας, γι’ αυτό παίρνω προσωπικά την επιστολή του.

Το άλλο που καταλαβαίνω είναι ότι οι κομμουνιστές, μολονότι συνετρίβησαν στο στρατιωτικό πεδίο, δυστυχώς νίκησαν στο πεδίο των ιδεών, με ευθύνη την οποία φέρει πρωτίστως η ίδια η Δεξιά. Ετσι καταντήσαμε σήμερα να ζούμε σε μια γελοία χώρα, που κυβερνάται από μια κεντροδεξιά κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να περάσει ως αριστερή εκδοχή της Δεξιάς. Ετσι η Δεξιά έχει γίνει στις μέρες μας ό,τι ήταν στο παρελθόν η ομοφυλοφιλία: είναι πλέον η ιδεολογία που δεν τολμά να πει το όνομά της...

Ετσι, μια χούφτα άνθρωποι, επικαλούμενοι κάποια δήθεν αριστερά ιδεώδη, παραμορφωμένα από το πρίσμα του λαϊκισμού, μπορούν με μια συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας να κάνουν κόλαση (για την πλάκα τους) τη ζωή ενός εκατομμυρίου συμπολιτών τους. Ο εκλαϊκευτής της Αριστεράς Ανδρέας Παπανδρέου, ο πολιτικός που υποθήκευσε το μέλλον των επόμενων γενεών, λατρεύεται επειδή... «ο λαός έφαγε γλυκό ψωμί». (Ωραία! Ας το πληρώνουν λοιπόν τα δισέγγονα του λαού, τρώγοντας πικρό ψωμί!) Κάποιοι συνδικαλισταράδες καταλαμβάνουν τον ΟΤΕ και στερούν από τους συναδέλφους τους το δικαίωμά τους στην εργασία. Νόμος θεωρείται «το δίκιο του εργάτη», ενώ η επιχειρηματικότητα ενοχοποιείται εκ των προτέρων. Η δημοκρατική κατάκτηση της δωρεάν ανωτάτης παιδείας εκφυλίσθηκε σε ένα σύστημα εξετάσεων που οδηγεί στο Δημόσιο και από εκεί κατευθείαν στη σύνταξη. Οι περισσότεροι απαιτούν ένα κράτος-γκουβερνάντα, που θα απευθύνεται σε πολίτες-βρέφη. Την ίδια στιγμή, η ατιμωρησία κανονικών εγκληματιών, στα Εξάρχεια, θεωρείται κεκτημένο δικαίωμα, επειδή οι αλήτες αυτοί έχουν το θράσος να κρύβονται πίσω από ακατάληπτες μπουρδολογίες περί Αριστεράς.

Ολα τα παραπάνω –και πολύ περισσότερα ακόμη, που δεν μου φτάνει ο χώρος να τα παραθέσω– οφείλονται στη νοοτροπία που κυριάρχησε στην κοινωνία με τον λαϊκισμό της Αριστεράς. «Ο πατριωτισμός», έλεγε ο Σάμιουελ Τζάκσον, «είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων». Στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι, είναι πλέον και ο σοσιαλισμός! (Εκτός από τον πατριωτισμό, που ήταν ανέκαθεν...) Το τελικό συμπέρασμά μου είναι ότι, προκειμένου να είναι κανείς προοδευτικός, δηλαδή υπέρ της προόδου, στη σημερινή Ελλάδα με τα σημερινά προβλήματα, πρέπει να είναι και αντικομμουνιστής, όπως πρέπει να είναι και αντιφασίστας.

Η ιστορική θεώρηση του Εμφυλίου αναπόφευκτα θα αλλάξει κάποτε. Μια νεώτερη γενιά ιστορικών, απαλλαγμένη από τις πληγές και τα συμπλέγματα της εποχής, ήδη διαμορφώνει αυτή την αλλαγή: Μαζάουερ, Καλύβας, Μαραντζίδης κ.ά. Μέχρι τότε, δεν έχει νόημα να σκαλίζουμε «πηγάδες», «Φενεούς», «Ούλεν» κ.λπ., όπως ακριβώς είναι εξωπραγματικό να κραυγάζουμε ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» – λες και οι άνθρωποι δεν είναι έλλογα όντα, που πρέπει να μάθουν τις δυνατότητές τους και να τους παρασχεθούν ευκαιρίες για να επιλέξουν ελεύθερα, αλλά απλοί εργάτες - στρατιωτάκια, των οποίων η ύπαρξη εξαντλείται μέσα στα όρια του ταξικού ρόλου τους.

Και ένα υστερόγραφο, απευθυνόμενο στον επιστολογράφο προσωπικώς. Αγαπητέ κύριε, δεν θα τολμούσα ποτέ να εκφρασθώ τόσο προσωπικά, αν όσα πιστεύω δεν τα είχα κουβεντιάσει με φίλους και συνομιλητές, ανθρώπους που ρήμαξαν τη ζωή τους με την Αριστερά και σήμερα είναι κάπου μεταξύ 80 και 86 χρονών. Συμφωνούν μαζί μου. Οχι επειδή έχω δίκιο. Αλλά επειδή οι ίδιοι κρατούν ακόμη το πνεύμα τους ζωντανό και, γι’ αυτό, αλλάζουν τις ιδέες τους για τον κόσμο, όπως αλλάζει και ο κόσμος γύρω τους...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_05/07/2009_321168

Ποιοι καίνε τα βιβλία στην Ελλάδα

Στη προεκλογική περίοδο του 2002, όλοι είδαμε στον «προοδευτικό» σταθμό ΑΛΦΑ έναν «προοδευτικό» (διάβαζε μπολσεβίκος) υποψήφιο να καταγγέλλει τον υποψήφιο υπερνομάρχη Θεσσαλονίκης Ψωμιάδη ότι ήταν παρών σε συγκέντρωση αποβρασμάτων του παρελθόντος (ενώ αυτός ως μπολσεβίκος πήγε την χώρα μπροστά, όπως τις πήγαν τις χώρες τους οι απανταχού μπολσεβίκοι) που έκαιγαν το αισχρό βιβλίο του Ανδρουλάκη μν που βρίζει (με κρατική διαφήμιση και υποστήριξη) τον Χριστό. Τους στόλιζε το κανάλι με πολλά κοσμητικά επίθετα οπότε οι βρισιές που δίνω εγώ είναι ελάχιστες και στο κάτω - κάτω σε ιδιωτική συζήτηση τις δίνω. Όλοι οι αλήτες που υποστήριζαν τον Ανδρουλάκη, γνωστές φάτσες σε φανερά προδοτικές υποθέσεις εναντίον του Ελληνικού λαού και των παραδόσεων του - το έχουν και καμάρι άλλωστε - τι θα έλεγαν άραγε αν κάποιος έγραφε ένα μυθιστόρημα που θα φωτογράφιζε τον Ανδρουλάκη να κάνει έρωτα με την μάνα του και την αδερφή του, μαζί με κάποιους άλλους στην Συγγρού; Τότε θα ζητούσαν βέβαια την κεφαλήν του συγγραφέως επί πίνακι και αν δεν την έπαιρνε το κράτος θα τον δολοφονούσαν οι ίδιοι. Τους ξέρουμε και δεν έχουμε καμία αμφιβολία για αυτό. Σημειώνω ότι ο τόσο «ευαίσθητος» Ανδρουλάκης έχει επανειλημμένα κατέβει σε διαδήλωση με αίτημα να σταματήσει η κυκλοφορία της εφημεριδούλας της Χρυσής Αυγής. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο Ανδρουλάκης ως μέλος του ΚΚΕ έδερνε όποιον είχε αντίθετες απόψεις από τους προφήτες του Μαρξισμού Μαρξ, Λένιν, Στάλιν πού κατ' ουδένα λόγο ήταν αρχηγοί μιας θρησκείας με την έννοια πού ξέρουμε.

Τότε με τον θόρυβο που προκάλεσε η αριστερά ο Γιάννης Μαρίνος έγραψε ένα άρθρο που υπεστήριζε ότι η Αριστερά μάχεται και θορυβεί για την διάδοση μόνο της δικής της «αλήθειας» και καμίας άλλης. Διότι όπως θα θυμόσαστε την ίδια περίοδο και με πολλές απειλές δεν άφησαν να μεταφραστεί ως έχει το βιβλίο «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» όπου περιγράφει τους ΕΛΑΣίτες της Κεφαλονιάς ως στυγνούς εγκληματίες. Ο εκδοτικός οίκος εν Ελλάδι λογόκρινε το βιβλίο γράφοντας καλά λόγια για τον ΕΛΑΣ και παρόλα αυτά επανειλημμένα στον τύπο και στα κανάλια ουρλιάζουν οι αριστεροί διότι ...δεν λογοκρίθηκε περισσότερο ενώ έτσι όπως είναι γραμμένο «συκοφαντεί την Εθνική Αντίσταση του ΕΛΑΣ». Καθηγητής πανεπιστημίου μάλιστα πού κόπτεται δήθεν για την ελευθερία στην γνώση είπε «ότι καλώς λογοκρίθηκε διότι δεν έγραφε την αλήθεια». Ρε κόπανε ποια είναι η αλήθεια; Αυτή πού θέλεις να επιβάλεις εσύ στους άλλους;

Έπειτα τι είδους κάψιμο ήταν αυτό στο βιβλίο του Ανδρουλάκη; Ένα βιβλίο κάηκε συμβολικά και ούτε συνθήματα φοβερά και τρομερά ακούστηκαν όπως αυτά των αριστερών εναντίον των αντιπάλων τους. Που καταντήσαμε να μην έχουμε δικαίωμα γνώμης αντίθετη με των αριστερών στην Ελλάδα και περιμένουμε να μας πάρουν στα σοβαρά;

Ο Μίμης Ανδρουλάκης μισεί τον Ελληνικό λαό και τις παραδόσεις του την αγάπη του προς την πατρίδα του .Σε όλη του την ζωή, ο Ανδρουλάκης ποτέ σε κανένα θέμα δεν είπε κάτι υπέρ της Ελλάδος (αν ήταν μουσουλμάνος ή σε άλλη χώρα πλην του υπαρκτού σοσιαλισμού θα τολμούσε να το κάνει;) ήταν όμως η συγκεκριμένη ενέργεια των ανθρώπων εκείνων κάψιμο βιβλίων;

Μπορεί ο καθένας να πάει να αγοράσει όσα βιβλία του Ανδρουλάκη θέλει από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο (προς μεγάλη χαρά του Ανδρουλάκη βέβαια) και να τα κάνει ότι θέλει. Να τα κάψει, να τα χρησιμοποιήσει και ως χαρτιά υγείας κτλ. Μπορεί επίσης κάποιος να κάψει τα βιβλία που έχει στην βιβλιοθήκη του όσα και να είναι αυτά και πολλές φορές συμβαίνει αυτό αν κάποιος θέλει να ανοίξει χώρο στο σπίτι του. Περιουσία του είναι, ιδιοκτησία του είναι, εφόσον τα αγόρασε, ότι θέλει τα κάνει συνεπώς δεν μπορούν να τους κατακρίνουν γι' αυτό τα μπολσεβίκικα καθάρματα (που σημειωτέον τους πείραξε το συγκεκριμένο κάψιμο αλλά όχι οι δολοφονίες της 17Ν).

ΚΑΨΙΜΟ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΟΡΜΙΣΕΙΣ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ Η ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ (ΟΧΙ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ) ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΧΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΡΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ

Επειδή έχω πολλά στοιχεία για το κάψιμο βιβλίων στην Ελλάδα θα τα αναφέρω όλα και

και μυαλό έχουμε και βγάζουμε τα συμπεράσματα μας:

1) Βιβλία έκαψε ο Μεταξάς τα έτη 1936-1940. Η νεολαία του, κατευθυνόμενη βέβαια από αυτόν, έκαιγε σε δημόσιες τελετές βιβλία κομμουνιστικού, αντιοικογενειακού, αντιθρησκευτικού και αντιπατριωτικού περιεχομένου. Την εποχή εκείνη υπεύθυνος της κομμουνιστικής διεθνούς για την αντιθρησκευτική και αντιοικογενειακή εκστρατεία διεθνώς ήταν ο Ισπανοεβραίος Μοσέ Πιγιάντε (αργότερα τον βρίσκουμε δίπλα στον Τίτο και για τη δράση του ονομάστηκε δίκαια: χασάπης του Μαυροβουνίου).Υπό την καθοδήγηση του και την χρηματοδότηση του έβγαιναν τέτοια βιβλία σε όλον τον κόσμο. Στην Ελλάδα έρχονταν από διάφορες χώρες ιδίως την Γαλλία. αλλά μεγάλος αριθμός εκδιδότανε από εκδοτικούς οίκους του ΚΚΕ. Ένα βιβλίο που κάηκε εν χωρώ είχε τίτλο «θρησκευτική χολέρα», και έχει ως εξώφυλλο έναν αγριεμένο εργάτη που πατάει ένα πανάσχημο φίδι στο κεφάλι, υποθέτω ότι το περιεχόμενο του θα ήταν το ίδιο με αυτό του Ανδρουλάκη (Η αριστερά ήταν πάντα η ίδια, καθόλου δεν έχει εκσυγχρονισθεί και ας αυτοαποκαλούνται όπως και τότε προοδευτικοί). Για να είμαι ειλικρινής συμφωνώ απόλυτα με το κάψιμο του συγκεκριμένου βιβλίου. Τα βιβλία που έκαψαν ήταν ανάλογου περιεχομένου που σκόρπιζαν το μίσος στους ανθρώπους Ίσως βέβαια στην ορμή τους οι της ΕΟΝ το παράκαναν λιγάκι και να έκαψαν και κάποια αριστερά φιλοσοφικά βιβλία και πάλι κάτι τρέχει στα γύφτικα, ο κόσμος ξέρει την «πνευματική» προσφορά των αριστερών βιβλίων και την «ποιότητα» τους. Αυτά τα βιβλία τα έβρισκε η ασφάλεια σε αποθήκες του παράνομου τότε ΚΚΕ. Σημειωτέον ότι φανατικά στελέχη της ΕΟΝ τότε ήταν και οι αριστεροί σήμερα Γλέζος, Θεοδωράκης, Νικ. Βρεττάκος. Πλάκα θα έχει να βρεθεί κάποια φωτογραφία τους δίπλα σε καιγόμενα βιβλία κομμουνιστικού περιεχομένου.

2)Αφήνω τα έτη 1940 εως1963 και έρχομαι το 1964, που την εξουσία πήρε ο Γ. Παπανδρέου με δεκανίκια τους κομμουνιστές. Κατά την προηγούμενη περίοδο γράφτηκαν και πολύ ορθώς πολλά αντικομουνιστικά βιβλία από πολύ σοβαρούς επιστήμονες. Διαβάστε ένα οποιοδήποτε τέτοιο βιβλίο της εποχής και ένα κομμουνιστικό της τότε εποχής ή και της σημερινής και θα πειστείτε για την διαφορά. Οι σημερινοί αριστεροί καθηγητάδες είναι κυριολεκτικά αμόρφωτοι και έγιναν καθηγητές διότι τραμπούκικα τους διόρισε η εξουσία η δική τους, όχι η αξία τους. Έζησα τα γεγονότα και τα γνωρίζω. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις

Το 1964 λοιπόν μόλις πήραν την εξουσία οι «δημοκρατικές» δυνάμεις ετέθησαν υπό διωγμό τα αντικομουνιστικά βιβλία. Όχλοι αριστερών μπήκαν στον δήμο Καβάλας έδειραν τους υπαλλήλους της βιβλιοθήκης, πήραν τα βιβλία και «εν επισήμω τελετή» έκαψαν τα βιβλία, ουρλιάζοντας συνθήματα στην κεντρική πλατεία της πόλης. Δεν μπορεί, κάποιος θα το θυμάται εκείνο το γεγονός, το έγραψαν και οι εφημερίδες πού να το πει όμως στους αριστερούς των καναλιών. Την ίδια περίοδο το συγκρότημα Λαμπράκη άλλαξε γραμμή, ως συνήθως, και δεν υπεστήριζε τον Γ. Παπανδρέου. Ύστερα από αυτό και μετά από συγκέντρωση <<δημοκρατικού >> όχλου οι ομιλητές κάλεσαν «τον Λαό» να κάψει το συγκρότημα. Έκαψαν εκεί μπροστά στους ομιλητές τόνους εφημερίδων, φωνάζοντας το σύνθημα «ότι πει ο αρχηγός» δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου. Μπράβο στον Γ. Καρατζαφέρη που απάντησε με αυτό το στοιχείο σε ένα ΠΑΣΟΚικό ηλίθιο που το ανέφερε και ο μαλάκας το βούλωσε αμέσως για το κάψιμο του βιβλίου του Ανδρουλάκη, όπως το βούλωσε και ο Μπίστης, όταν τον κατηγόρησε ο Γ. Καρατζαφέρης ότι είναι εναντίον της πατρίδος, της θρησκείας και της οικογένειας. Απλώς ψέλλισε ότι τέτοια ποτέ δεν τα είπε.. Έχω παρατηρήσει ότι αν δεν μασάς τα λόγια σου σε αυτούς το βουλώνουν εκνευρίζονται δείχνουν την «δημοκρατία» τους.

Την ίδια εποχή «δημοκρατικοί φρουροί» - ξέρουμε πολλοί καλά ως λαός τι σημαίνει ο όρος - μπήκαν στο Υπουργείο Αμύνης βράδυ, έκαναν έρευνες σε γραφεία αξιωματικών και σε όσους βρήκαν στα γραφεία τους αντικομουνιστικά βιβλία - σκοταδιστικά τα είπαν - έστω και αν δεν είχαν απαγορευτεί τους αποστράτευσαν αμέσως. Βρήκαν τέτοια βιβλία στο ΓΕΑ και τιμωρήθηκαν ο Εξαρχάκος, τότε αρχηγός αεροπορίας και κάποιοι άλλοι αξιωματικοί, σμήναρχοι, σμηναγοί κτλ. Από το ΓΕΕΘΑ τότε για τον ίδιο λόγο απεστρατεύθη και ο στρατηγός Ξένος. Στην Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού μόλις είχαν εκτυπωθεί χάρτες του συμμοριτοπόλεμου και πολτοποιήθηκαν όλοι! Γιατί άραγε; επειδή περιέγραφαν με λεπτομέρειες τις μάχες του συμμοριτοπόλεμου;. Το έχετε ξανακούσει αυτό σε πολιτισμένη και δημοκρατική, υποτίθεται, χώρα; Εννοείται ότι βγήκαν και διαταγές και όλες οι στρατιωτικές μονάδες έκαψαν αντικομουνιστικά βιβλία ή πολτοποιήθηκαν όσοι δε το αμέλησαν τιμωρήθηκαν.

3) Το 1981 ήρθε «ο λαός στη εξουσία, ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση». Θα διαβάσατε βέβαια τότε στον «προοδευτικό» τύπο που καλούσε την κυβέρνηση να κάψει πολλά «σκοταδιστικά» βιβλία. Πολύ καλά βιβλία κατεστράφησαν όπως ακόμα και αρχεία για να σβήσει κάθε ίχνος της κομμουνιστικής προδοσίας. Στις στρατιωτικές μονάδες πήγε διαταγή, μαζεύτηκαν τα βιβλία και πολτοποιήθηκαν στις υψικαμίνους της χαλυβουργικής. Την πολύ καλή σειρά (που και σήμερα την ψάχνει το ΚΚΕ) του ΓΕΣ με τίτλο «αντισυμμοριακός αγών» αποτελούμενη από αρκετά βιβλία την κατέστρεψαν. Κατέστρεψαν δε ακόμα και τις μίτρες εκτυπώσεως με ιδιαίτερο μίσος ώστε αν στο μέλλον έρθει άλλη κυβέρνηση να μην ξανατυπωθούν. Αυτόν τον σεβασμό δείχνουν οι αλήτες της αριστεράς στα βιβλία και την γνώση. Ευτυχώς κάποια γλίτωσαν και βρέθηκαν στα παλαιοβιβλιοπωλεία τα οποία οι αριστεροί μόλις τα αντίκριζαν, τα αγόραζαν όσο - όσο και τα εξαφάνιζαν. Έμειναν κάποια σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες και σήμερα, βοηθούσης της τεχνολογίας εύκολα βρίσκονται σε όσους τα αναζητούν, αλλά όμως δεν είναι σε κοινή θέα για όλον τον κόσμο, αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα οι νεολαίοι θα μάθαιναν καλύτερα την ιστορία. Εννοείται ότι κάηκαν και από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, σε κάποια μάλιστα που έμεινε ένα αντίτυπο για αρχείο είχε ξυστεί ο τίτλος ώστε να μην φαίνεται και βρουν τον μπελά τους!

4) Την δεκαετία του 1980 ένας Ελληνοαμερικανός ο Νικόλαος Γκατζογιάννης έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ελένη» που περιγράφει την κατάσταση στο χωριό του Λιά της Μουργκάνας Ηπείρου επί καταλήψεως του από τους συμμορίτες το 1948 (λαοκρατία). Την μητέρα του την τουφέκισαν διότι έδιωξε τα παιδιά της, μεταξύ αυτών και τον ίδιο, να γλιτώσουν το μαχαίρι του κομμουνιστή και το παιδομάζωμα. Ποιος δεν θυμάται το εμπάργκο σε αυτό το βιβλίο από τα αριστερά βιβλιοπωλεία. Και όσα τόλμησαν να το έχουν για πούλημα οι «προοδευτικές» δυνάμεις τα έσπαγαν και έκαναν γύρω από το βιβλιοπωλείο «αλυσίδες κατά του διχασμού», ώστε να μην μπορεί κανείς να το αγοράσει, όσοι τολμηροί προήρχοντο γιουχαϊζόντουσαν και κάποτε προπηλακιζόντουσαν. Ως μέλος του ΚΚΕ ασφαλώς θα ήταν στις αλυσίδες και ο Μ. Ανδρουλάκης που τώρα είναι υπέρ της ελευθερίας του λόγου

Θα θυμόσαστε ασφαλώς ότι γυρίστηκε και ταινία με το ίδιο θέμα νομίζω στην Ισπανία. Ο παραγωγός ήθελε να γυριστεί η ταινία στον χώρο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο χωριό Λιά. Αλλά η «προοδευτική» διανόηση δεν άφησε να γυριστεί η ταινία έτσι οι κάτοικοι της περιοχής έχασαν εισόδημα 8 εκατομμυρίων δολαρίων την εποχή εκείνη διότι τόσα έδινε ο παραγωγός. Γυρίστηκε η ταινία και όταν ήρθε στην Ελλάδα να παιχθεί σε ελάχιστους κινηματογράφους οι ΚΝΕίτες και άλλοι αριστεροί εμπόδιζαν με συνθήματα, φτυσίματα και ξυλοδαρμούς όσους ήθελαν να δουν την ταινία γελοιοποιώντας την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς αυτή είναι η αριστερά. Σκοταδιστική που κρατάει την Ελλάδα χιλιάδες χρόνια πίσω. Έστω και αν της αρέσει για λόγους προπαγανδιστικούς να αυτοαποκαλείται «προοδευτική» δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι δηλώνει η ίδια, σημασία έχουν οι πράξεις της. Και οι αριστεροί «διανοούμενοι» μόνο διανοούμενοι δεν είναι απλώς στρατευμένοι στην εγκληματική ιδεολογία τους κενοί και εμπαθείς άνθρωποι χωρίς τίποτα παραπάνω.

5) Φτάνουμε στο 1998. Το ΠΑΣΟΚ απεφάσισε να γράψει την δική του «προοδευτική ιστορία» του συμμοριτοπόλεμου. Έστειλε η ΔΙΣ/ΓΕΣ πολλές φορές επιστολές στο ΚΚΕ να τους δώσει αρχεία ώστε να γίνει διασταύρωση. Το ΚΚΕ αρνήθηκε και έτσι άρχισαν μόνοι τους. Ειδοποίησαν τον υπουργό ότι η ιστορία δεν «βγαίνει» υπέρ του ΚΚΕ με τα υπάρχοντα στοιχεία και έτσι αυτός απεφάσισε να τα δώσει όλα τα αρχεία στην δημοσιότητα. ’ρχισε η επιλογή των εγγράφων και από ότι δημοσιεύτηκε μιλάνε για 1,5 εκατομμύρια έγγραφα. Οι ίδιοι υπάλληλοι της υπηρεσίας για να μην έχουν προβλήματα με τους «προοδευτικούς» αλήτες υποθέτω πως αυτολογοκρίθηκαν. Πάνω όμως από αυτούς υπήρχε «επιστημονική» επιτροπή καθηγητών πανεπιστημίου που τόσο θετικά διατυμπανίστηκε που θα έκανε νέο ξεκαθάρισμα: «μην μας ξεφύγει και τίποτα». Ήταν για καλό αυτοί οι (αριστεροί φυσικά) καθηγητές πανεπιστημίου; Τέλος πάντων οι δουλειά τελείωσε και γράφτηκε ένας πρόλογος ο οποίος κουτσουρεύτηκε τόσο πολύ που έγινε αγνώριστος. Αυτός ο πρόλογος υπεγράφη τον Αύγουστο 1998 από τον υπουργό Αμύνης. Στις 30-10-1998 θα γινόταν παρουσία του προέδρου της δημοκρατίας και ξένων στρατιωτικών ακολούθων, η παρουσίαση των Στρατιωτικών Αρχείων.

Τρεις μέρες πριν όμως «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι, δημοσιεύουν αποσπάσματα της Ιστορικής Επισκοπήσεως του Στρατηγού που θα την βρείτε εδώ ΑΥΤΟΥΣΙΑ και κατηγορούν τον συντάξαντα αξιωματικό ως «φασίστα». Την βρομοδουλειά την έκανε ένας δημοσιογράφος της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ που μισεί σε όλες του τις ενέργειες τον Στρατό. Ξεσηκώνεται ο αριστερός τύπος και ο αξιωματικός αμέσως αποστρατεύτηκε (τον φουκαρά τι έφταιξε; κανείς δεν πρόσεξε ότι είχε υπογραφές του Υπουργού;) έτσι ματαιώθηκε η παρουσίαση των αρχείων για «καλύτερη μελέτη» Τα τυπωμένα βιβλία και CD κατεστράφησαν δια πυρράς. Ο πατριωτικός τύπος βέβαια διαμαρτυρήθηκε για την βαρβαρότητα αυτή, αλλά οι «δημοκρατικές – προοδευτικές» δυνάμεις κώφευσαν. (Εδώ είναι υπέρ δολοφονιών των «εχθρών του λαού» στην καταστροφή βιβλίων θα έκαναν πίσω); Τελικά μετά από τρίμηνο νέο ξεκαθάρισμα, παρουσιάστηκε το έργο χωρίς πρόλογο αλλά με κάποια έγγραφα ντοκουμέντα. Το έργο το έχω, η λογοκρισία είναι δεδομένη λείπουν ντοκουμέντα που έβρισκες σε παλιές εκδόσεις αλλά και στα αρχεία των γειτονικών κομμουνιστικών χωρών. Οι ηλίθιοι νομίζουν ότι πάντα θα κρύβεται η αλήθεια, δεν βλέπουν το παράδειγμα της Ρωσίας; Τέλος πάντων εκ των παρουσιαστών της όλης τελετής ήταν και ο καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κολλιόπουλος, παλιός αριστερός που μόλις όμως διάβασε αρχεία άλλαξε γνώμη και έχει αναμφίβολα πλέον σταθεί με την αλήθεια. Το δείχνει και το έργο του καθώς και των βοηθών του. (Αγοράστε το βιβλίο ΓΙΑΣΑΣΙΝ ΜΙΛΙΕΤ, η το ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ). Ομίλησαν διάφοροι αριστεροί, στην παρουσίαση ομίλησε και ο Κολλιόπουλος και διάβασα στις αριστερές εφημερίδες «μοναδική παραφωνία στην παρουσίαση των αρχείων ήταν ο Κολλιόπουλος»! Από ότι έμαθα παρασκηνιακώς δεν ήταν το ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε για την όλη ιστορία. Ίσως να είναι και έτσι. Όμως μπορεί να έβαλε κάποιον μη δικό του αλλά αριστερό δημοσιογράφο του ΕΘΝΟΥΣ - διότι από εκεί ξεκίνησε η διαμαρτυρία - και έτσι έκανε την δουλειά του. Δυστυχώς κανείς σοβαρός ερευνητής δεν έχει εμπιστοσύνη στα δημοσιευθέντα αρχεία με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να πάει στο Υπουργείο που η πρόσβαση είναι κοπιαστική.

Στο λεύκωμα που πριν δυο χρόνια εξέδωσε το ΓΕΑ για την Ελληνική αεροπορία δεν υπάρχει η πολύ πλούσια δράση της τα έτη 1946-1949 ο δε τότε υφυπουργός Αποστολάκης είπε το αμίμητο: «Η αεροπορία πρέπει να ντρέπεται για την δράση της τα έτη εκείνα». Δηλαδή κατά την γνώμη του αλητήριου αυτού υφυπουργού να μην πολεμήσει υπέρ της νομίμου κυβερνήσεως του Ελληνικού λαού και να προδώσει. Στο δε ΓΕΝ εκδώσανε λεύκωμα πεσόντων και έβαλαν μέσα ως ήρωες 4 ναυτικούς που πρόδωσαν την πατρίδα τους καταστρέφοντας πολεμικά πλοία κατά την διάρκεια κομμουνιστικής εξεγέρσεως στην Αλεξάνδρεια το 1944. Φώναζαν οι απόστρατοι αλλά οι αλήτες του Μαρξισμού τους απαντούσαν ότι είναι …φασίστες.

Θα γνωρίζετε βέβαια ότι υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που κυκλοφορούν βιβλία παλαιά και εθνικού περιεχομένου. Τα περισσότερα βιβλιοπωλεία είναι αριστερά και τέτοια βιβλία δεν τα πωλούν. Εκτός όμως αυτού οι συγκεκριμένοι οίκοι έχουν υποστεί επιθέσεις τραμπούκων ακόμα και στη έκθεση βιβλίου στο Πεδίο του ’ρεως με τα χειροκροτήματα των γύρω προοδευτικών. Ίσως γιατί ότι βγάζουν πωλείται χωρίς διαφήμιση σε πολλά αντίτυπα. Υπάρχει λαός που θέλει να μάθει την αλήθεια αλλά οι αλήτες που κυβερνούν δεν τον αφήνουν.

Αυτή είναι λοιπόν η στάση της Ελληνικής αριστεράς απέναντι του βιβλίου γιαυτό όταν τους το θυμίζει κανείς το βουλώνουν και μετά αρχίζουν το βρίσιμο. Και θέλουμε να μας υπολογίζουν οι άλλοι! …Όσο υπολογίζουν την Κούβα την, Β Κορέα κτλ. Με ποιους πορευόμαστε στον σύγχρονο κόσμο; Με τους σκληροπυρηνικούς του Κομμουνισμού που μας κυβερνούν όταν όλος ο πολιτισμένος κόσμος τους έχει καταδικάσει; Είμαστε με τα καλά μας ως Έθνος; Η Ελλάς θα αργήσει πολύ να βρει τον δρόμο της προς τον πολιτισμό και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών Με λυπεί μου πιστεύω ότι δεν θα τον βρει τώρα πια ποτέ.


http://nightly-visitor.blogspot.com/2009/09/blog-post_12.html

«Πληγή» η λαθρομετανάστευση

Αναγνωρίζει για την Ελλάδα ο επίτροπος Ζακ Μπαρό και επισημαίνει κίνδυνο αποσταθεροποίησης

Του ανταποκριτή μας στις Βρυξελλες Κωστα Καρκαγιαννη

«Πρέπει να ελέγξουμε την αναχώρηση λαθρομεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα, διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Ελληνικής Δημοκρατίας εξαιτίας των εντελώς ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών κυμάτων», τόνισε χθες ο επίτροπος για θέματα Δικαιοσύνης και Ασφάλειας Ζακ Μπαρό, αναφερόμενος στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα.

«Η Ελλάδα αντιμετωπίζει το ζήτημα της άφιξης πολύ μεγάλου αριθμού μεταναστών. Θα πρέπει να βελτιώσει τις συνθήκες υποδοχής των αιτούντων άσυλο», τόνισε ο Ευρωπαίος επίτροπος και πρόσθεσε «από την άλλη, υποσχέθηκα οικονομική υποστήριξη και διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, όχι μόνο αναφορικά με τη συμφωνία επανεισδοχής, αλλά και για να αποτραπεί η αναχώρηση μεταναστών από τα παράλιά της. Δεν μπορούμε άλλο να παραμείνουμε άπραγοι». «Πρέπει να επιτύχουμε σαφέστερο και αυστηρότερο πλαίσιο διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Επιπλέον θα ενθαρρύνουμε την Αγκυρα να υπογράψει συμφωνίες επανεισδοχής και με το Πακιστάν, ενδεχομένως και με άλλες ασιατικές χώρες», κατέληξε ο κ. Μπαρό.

Ο ίδιος παρουσίασε τις κατευθυντήριες γραμμές για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή της Οδηγίας περί Μετακίνησης και Εγκατάστασης πολιτών της Ε.Ε. σε άλλη χώρα-μέλος. Δεν πρέπει να λαμβάνονται γενικά μέτρα που να περιορίζουν τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών, διεμήνυσε ο αρμόδιος επίτροπος.

Η εφαρμογή της Οδηγίας

Τον περασμένο Δεκέμβριο η Επιτροπή είχε υιοθετήσει έκθεση που εξέταζε την εφαρμογή της εν λόγω Οδηγίας (2004/38). Το συμπέρασμα της έκθεσης ήταν ότι η μεταφορά (και εφαρμογή) της Οδηγίας στα κράτη-μέλη ήταν απογοητευτική.

Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών είναι να βοηθηθούν τα κράτη-μέλη να δώσουν λύση σε προβλήματα που προκαλούνται από την εφαρμογή της Οδηγίας, χωρίς να αμφισβητείται η βασική αρχή της. «Η ελευθερία να ζει και να εργάζεται κανείς σε άλλη χώρα-μέλος αποτελεί θεμέλιο λίθο της Ε.Ε. Οκτώ εκατομμύρια πολίτες ζουν σε άλλη χώρα-μέλος», είπε ο κ. Μπαρό. Τα κυριότερα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της Οδηγίας αφορούν την παραμονή ενός πολίτη σε άλλη χώρα όταν δεν έχει επαρκείς χρηματικούς πόρους, την επανένωση οικογενειών όπου μόνο το ένα μέλος είναι πολίτης της Ε.Ε., άρνηση ενός κράτους-μέλους να δεχτεί πολίτη για λόγους δημόσιας ασφάλειας και προβλήματα που δημιουργούνται από «λευκούς γάμους» μεταξύ πολιτών της Ενωσης και τρίτων χωρών.

Κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά, τόνισε ο κ. Μπαρό. Δεν γίνεται να λαμβάνονται γενικά μέτρα (π.χ. κατά κοινοτήτων ή εθνοτικών ομάδων). Γι' αυτό δεν γίνεται αποδεκτός ο ορισμός ελάχιστου εισοδήματος. Οταν πάλι προβάλλονται λόγοι εθνικής ασφαλείας θα πρέπει να αποδεικνύεται η απειλή κατά της δημόσιας τάξης, κατέληξε ο κ. Μπαρό.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100049_03/07/2009_320831